امان از این ((( یکی بود یکی نبود )))
اتل متل یکی بود
اتل متل یکی بود
یکی که تارو پود . تمام زندگی بود
یکی که دیدن اون
واسه هرکی که می شد . یه بار هم بازی اون . همیشه آرزو بود
یکی که دل خورشید
واسه داشتن چشماش . مث آتیش فشون بود
یکی که خنده هاشم
میون باغی از گل
همیشه بی نشون بود
اتل متل یکی بود
یکی که تک ستارس
یکی که قلب دنیا . بدونش پاره پارس
یکی که عطر اون بود
مث سیب رسیده . با اون گوجه نارس
اتل متل یکی بود
یکی که با اشارش . واسش جونو میدادم
یکی که جف چشامو . زیر ÷اش جا میدادم
یکی که تار موشو . به دنیا نمیدادم
اتل متل یکی بود
اتل متل یکی بود
امان از این یکی بود
چرا میگم یکی بود
چرا دیگه یکی نیست؟
زندگی هم یه زره با اون دیگه رنگی نیست
چه یار بی وفایی
زمونه خوب نشون داد
فقط برای رفتن ... بعد یه عمر زندگی
یه بار به من امون داد
چه یار بی وفایی
هرچه که خوبی کردم
رسم وفا داری رو
چه خوب به من نشون داد
مرده دیگه محبت
رفته دیگه رفاقت
عمری باهاش نشستم . واسش ÷رامو بستم
این دل دیوونه رو دادم میون دستاش
زدو زدو شکستش
تیکه شو داد به دستم
چه یار بی وفایی
هر روزی که غصه داشت
از تو دلش می چیدم . روشونه هام می بستم
کمرشکن شدم من
یه بار صدامم نکرد
وقتی که ترکم می کرد ..... یه بار نگامم نکرد
اتل متل یکی بود
اول قصه ها بود
ایندفه نوبت ما ..... این دیگه انتها بود
اتل متل یکی بود
یکی که بود و نبود
اول قصه ها بود
ولی چرا واسه ما .... قصه بی انتها بود ؟
کاش یکی بود یکی نبود
توقصه ها نمی بود
هیچ آدمی مثل من ..... تو قصه تنها نبود
((((( کاش یکی بود یکی نبود اول قصه ها نبود )))))
مجید
