دل
گفتمش دل را بخر گفتا به چند
گفتمش تنها به روی من بخند
زانکه لبخند تو جان افز بود
توسنی با خود بیار و دل ببند
گفتمش دل را نباشد قیمتی
داده ام دل را به تو بی منتی
گر تو خواهی این نشان از من بری
می کشم من بر تنم هر محنتی
دل فدای خنده شیرین تو
خون چکد از ناوک مشکین تو
خنده کن تا عاشق و مستت شوم
رهرو هم کیش و هم آئین تو
گفتمش چون می روی در این سفر
این دل ناچیز من با خود ببر
دل زدستانم گرفت و پیش من
بر زمین انداخت همچون رهگذر
هرچه گشتم هیچ اثر از او نماند
جز رد پایی به روی قلب تر
مجید
+ نوشته شده در شنبه 26 آبان1386ساعت 18:32 توسط دل شکسته
|
