عشق یعنی مرگ دور از دسترس

دیگه بعد از اینهمه متن های عاشقانه امشب اومدم حرف دل بزنم نمی دونم از کجا شروع کنم.

      آخه اینقدر واسم عزیزه که خودمم نمی دونم از چی بنویسم . فقط یه چیز رو خوب می دونم

اینه که خیلی دوسش دارم.خودشم خوب می دونه .سنگ صبورم من این چند روزه خیلی اذیتت

        کردم .میدونم تو بازم مثل همیشه با نگاه مهربونت منو  ببخشی.خودتم خوب میدونی اگه

           الان نبودی من..... مهم اینه که قد تموم اشکام دوست دارم.

                                      گل مهربونم دوست دارم برای همیشه بدون تا

سوگند به خورشید وابهت حضورش

   سوگند به کوچ پرستوهای خسته از جهان طبیعت

      و سوگند به لحظه هایی که قلبم به یاد یار مهربان می تپد

        سوگند به ریزش برگهایی از درخت

         سوگند به نوای دل نشین مرغان دریایی

           سوگند به آن فصل اشنایی

            که هرگز فراموشت نخواهم کرد

 

بي تو چون درختي خشك و افسرده در كوير غم زده وتنها و تنها آرزوي

نشستن

 

پرنده كوچك خوشبختي را بر شاخسار وجودم دارم. وجودي كه تنها با تو

ياراي

 ماندن در كوير بي رحم زمانه را دارد.

 

آري تو آن اميدي كه اين درخت خشك با ياد تو هر شبانگاه در سوز سرد

كوير

 

روياي باران دارد.

 

تقديم به تو اي زيبا ترين رويا

 

هدایت کننده زندگی ام.

 

نمی دونم چرا شبا بامن سر نساز دارن

چشمای مهربون اون کمتر نگاه ناز دارن

چرا دلم میگیره باز وقتی نگاهاش ابریه

فکر میکنم که از دلش رفتم و اون هواییه

خدا ؟ گناه من چی بود ؟ چرا من اینجوری شدم ؟

چرا با یک نگاه ناز عاشق کور کوری شدم

چرا حالا که فهمیده عاشق سینه چاکشم

حالا که من بهش میگم هلاکشم هلاکشم

چرا حالا که فهمیده بدون اون من می میرم

اگه نگاشو بگیره خوابو زچشمام می گیرم

حالا که فهمیده بی اون دنیا برام جهنمه

هرچی بهم خوبی کنه بازم میگم برام کمه

چرا حالا با اون نگاش قلب منو بازم شکست؟

مگه نگفت که خورشیدم جون میده واسه اون دو دست؟

دستای مهربون اون تو دست من جاش خالیه

انگار یه چیزی کم دارم . ابر چشام بهاریه....

(( مجید ))

اگه می دونستی قطره ی بارون وقت دور شدن از ابر چه حسی داشت

اگه می دونستی یه بندر وقت رفتن کشتی ها چه تنها میشه

اگه می دونستی درخت کاج وقت پر کشیدن پرنده ها چه غمگین میشه

اگه می دونستی که رفتنت چه آتشی بر جانم کشید

 اون وقت این قدر راحت نمی گفتی 

  << خداحافظ  >>

وقتی که گریه ام میگیره دلم میگه مبارکه

قدر اشکاتو بدون هنوز چشمات بی کلکه

وقتی که گریه ام میگیره یک آسمون بارونی ام

اما به کی بگم خدا من تو دلم زندونی ام

سرمو بالا میگیرم کسی جوابم نمیده

خیلی شبهاست که رهگذر به گریه هام نخندیده

چه روزو روزگاری یه منو یه دنیا بی کسی

شدم یک مشت خاطره یک کوره دلوا پسی

میخوام تلافی نکنم حرمت دل رو میشکنم

دارن به جرم ساده گی چوب حراجم میزنن

تو این ولایت غریب دل مرده ها عزیز ترن

قحطی عشق عاشقاست قلبهای سنگی میخرن

*************************************

نفرین بر این چشم که اگر کور بود تو را نمی دیدم

 

نفرین بر این زبان که اگر لال بود به تو نمی گفت دوستت دارم

 

نفرین بر این عقل که اگر نبود دیوانه ی تو نمی شدم

 

نفرین بر این دل گه اگر نبود عاشق تو نمی شدم

 

نفرین بر من که اگر نبودم تو را نمی آزردم

 

گلم منو ببخش

رفتي و خاطره هاي تو نشسته تو خيالم

بي تو من اسير دست ارزوهاي محالم

ياد من نبودي اما من به ياد تو شكستم

غير تو كه دوري از من دل به هيچ كسي نبستم

میگن در عرض يک دقيقه ميشه يک نفر را خرد کرد، در يک ساعت ميشود يکي رو دوست

داشت و در يک روز ميشه عاشق شد ولي يک عمر طول ميکشه تا يکي را فراموش

کرد.فراموشی سخته ولی ای کاش مثل دل بستن آسون بود

كاش آسمان مي دانست درد من چيست!

كاش ميدانست نياز من چيست!

كاش مي دانست به يك قطره باران نيز قانعم...

كاش ميدانست درد من كه همان كوير خشك و بي جانم چيست!

دلم مثل كوير از محبت و عشق بي جان است، عاشقم ولي....

عاشقي كه معشوقش.....

كاش دريا ميدانست كوير چيست!

كاش ......؟مي دانست معني انتظار چيست!

طاقت من طاقت دل طاقت سنگ است غزل

پریده رنگ است غزل

دل ترانه تنگ است

نه در زمین نه در زمان  جای درنگ است

بیا که وقت تنگ است

مرا حوصله تنگ است

هر کسی هم نفسم شد دست آخر

قفسم شد

من ساده به خیالم

که همه کار و کسم شد

اون که عاشقانه خندید

خنده های منو دزدید

پشت پلک مهربونی خواب یک توطئه می دید

رسیده ام به ناکجا

خسته از این حال و هوا

حدیث تن نیست مرا

مرا طاقت من نیست

(امروز خیلی سخت گذشت خیلی)

 

** و ستاره را براي چشمانت هديه خواهم آورد

** تا بداني که هنوز براي ديدارت لحظه شماري ميکنم و بهتر از هر هديه اي را برايت خواهم آورد

** و آن هديه ستاره ي قلب من است

خودتم می دونی که خیلی دوست دارم

                                              باز کن پنجره ها را که نسیم

                                             روز میلاد اقاقی ها را جشن می گیرد

                                              وبهار روی هر شاخه ، کنار هر برگ 

                                              شمع روشن کرده است.

                                              ...

                                             همه ی چلچله ها برگشتند

                                              و طراوت را فریاد زدند

                                              کوچه یکپارچه آوار شده ست

                                              و درخت گیلاس هدیه ی جشن اقاقی ها را

                                              گل به دامن کرده ست.

                                                .  ..

                                              حالیا معجزه ی باران را باور کن

                                               و سخاوت را در چشم چمنزار ببین

                                              و محبت را در روح نسیم

                                              که در این کوچه ی تنگ

                                               با همین دست تهی

                                               روز میلاد اقاقی ها را جشن میگیرد!

                                              ...

                                             خاک جان یافته است

                                            تو چرا سنگ شدی ؟

                                           تو چرا این همه دلتنگ شدی ؟

                                            باز کن پنجره ها را

                                           و بهاران را

                                            باور کن!

می توان رشته این چنگ گسست

می توان کاسه آن تار شکست

می توان گفت:

                       " هان ای طبل گران

                        زین پس خاموش بمان"

به چکاوک اما نتوان گفت :

 "مخوان".                                

میگوند:شیشه ها احساس ندارند

ولی وقتی رو شیشه بخار گرفته نوشتم

دوست دارم

آرام گریست

 

 

 

اين دفعه اگه داشت بارون ميومد از زيرش فرار نکن

برو زير بارون ببين چنتا از دونه های بارون رو ميتونی

بگيری اندازه قطره های بارونی که تونستی بگيری

دوستم داری اندازه قطراتی که نتونستی بگيری

 دوست دارم

 

 

اشک زمانی زیباست که برای عشق باشد

عشق زمانی زیباست که برای تو باشد

تو زمانی زیبایی که برای من باشی

                                                            

گفته بودی که چرا محو تماشای منی

آنچنان مست که یکدم مژه بر هم نزنی

مژه بر هم نزنم تا که زدستم نرود

ناز چشم تو به قدر مژه بر هم زدنی است

عشق آن نیست که یک دل به صد یار دهی

عشق آنست که صد دل به یک یار دهی

بذار ما با هم باشیم

(ممنون از علی عزیز)

 

 

تو را دوست دارم مثل تلفظ ابی سیب و بهشت.
تو را مثل خواب بعدازظهر کاغذ و قلم ،تو را مثل تو دوست دارم.
مثل کودکی هایم که پر از باران بی وقت ابان بود.
پراز وسوسه دوست داشتن هستی.مثل رنج قشنگ حیات.
مثل قصه متولد شدن.
پر از تبسم بارانی بر ذهن گیاه خشک کویر.
طرح شن بادی در خاطره ساعتهای کوکی .
مثل قانون درخت سبز و استواری.
تو را مثل عاشقانه های قرن،مثل اب،مثل اواز دوست دارم
تو مثل عظمت یک عشق و مانند یک لبخند زیبا همیشه در نگاهم می مانی
تو زیباترین تابلوی افرینشی
شانه هایت تگیه گاه من است و چشمانت چراغ شب هایم
و من در غریبانه ترین لحظه تنهایی خویش
چشمانم را به تو خواهم بخشید تا هیچ گاه به پاکی عشقمان شک نکنی

 

آرامشم را در تو ديدم آن لحظه كه به ماواي نگاهت چشم دوخته بودم ...

زيباي پرواز را در تو ديدم آن زمان كه به تنهايي در انتهاي چشمان تو قدم زدم...

وجود خود را سراسر غرق در امواج پر تلاطم نگاهت ديدم وقتي كه به چشمانت نگاه كردم ...

يادم نمي رود آن دم كه بلنداي قامت تو را در بلنداي نگاه دل يافتم ...

فراموش نمي كنم كه آن لحظه چگونه بر من خراميدي ...

چگونه از كنارم گذشتي و تنها چيزي كه حس كردم گرماي حضور تو بود...

با آنكه هنوز بين ما فاصله است كه سخن مي گويد

دوست دارم بنويسم كه

 تا هميشه دوستت خواهم داشت

اما افسوس ...

كه نه ياراي دست است و نه ياراي قلم آنچه را كه در تو ديدم توصيف كنم.

نمي دانم ...

شايد ...

محصور نگاه تو شده باشم

و يا ...

نمي دانم. هرچه باشد باشد چون دوستت دارم

 

و اگه یه روز غمگین شدی اروم گریه کن تا

شادی نا امید نشه.

                                                 چارلی چاپلین

 ***********************

 

مرا درشب همیشه خستگی بود گهی راه دلم دل بستگی بود مرا در شب رها کردند و رفتند سکوتی بی انتها کردند و رفتند منم آه دلم دل بستگی بود صدای هق هقم دل خستگی بود دلم را بشکستند تا تنها بما نم تا من هم درد حسرت را بدانم مرا سخت است سکوت بی قراری مرا سخت است این چشم انتظاری مرا در زندگی بود یک رنگی نه گه رنگی گهی ناله ز جنگی مرا تنها کردند تا تنها بمانم در اینجا از دلم گریان بخوانم

*********************

من در کنار اقاقی نشسته بودم و دست به اسمان خیال بسته بودم ناگهان اسمان بارانی شد چشم ترم از ترنمش اتر افشانی شد ناگهان ناله ای از زمین بر خاست همه دردهارا در دلم انداخت لحظه ای ستاره ای چشمک زد صفحه ی قلب من را به تندی ورق زد ولی طولی نکشید که توفان امد زجرو نفرین و تنهایی و هجران امد صدای گریه های اسمان امد دیگر خبری در دل توفان امد و هر انچه بگفتم از دوری او او بماند و با خنده حرف از هجران امد پس چه گویم از دل درد کشیده ام که او ستاره ای بود ولی در شب باران امد

********************

لحظه ای در سکوت بارانی بود زیر چشمم گل نالانی بود من سخن گفتم با گل با مهربانی او میشنفت و میگفت تو با من هم زبانی من سخن از درد می گفتم او درمان بود در همه تنهاییم گریان بود اشک امد و امانم را برید این گلم در زیر باران پرپر شد پرید در نهایت من ماندم بی گلم

*********************

ممنون از دست نوشته هات(بی صدا ترین فریاد)

امروز روز زیبایی داشتم.خیلی بهم خوش گذشت.با همه روزهایی که تو عمرم داشتم فرق داشت.

آخه راستشو بخواین هر وقت می رفتم مسافرت و یا تفریح بیرون از شهر همیشه احساس غربت می

کردم.آخه همیشه جاش خالی بود.ولی امروز وقتی رفتیم بیرون از شهر جای هیچکسی خالی نبود.

آخه خودش باهام بود.روز خیلی خوبی داشتم.وقتی داشت به ثانیه های پایانیش می رسید بغض

عجیبی تو گلوم نشست.غم دوباره اومد سراغم.دوست داشتم تو همون ساعات باقی می موندم تا

بیشتر باهاش بودم.بازم خدا رو شکر می کنم که یه روز خوب داد با همه بدیهام.برای تمام کسانیکه

باعث شدن باهاش باشم آرزوی خوشبختی می کنم.کاش همه روزهام ....

*********************************************************************

                                    ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

به یاد تموم آلونک های دنیا

اگر كسي مرا خواست...

يادتان باشد!
اگر كسي مرا خواست ،
بگوييد رفته باران‌ها را تماشا كند .
و اگر اصرار كرد ،
بگوييد براي ديدن توفان‌ها رفته است .
و اگر باز هم سماجت كرد ،
بگوييد رفته است تا ديگر

.باز نگردد
... هر چند خوب ميدانم که بعد از رفتنم هيچ کس سراغي از من نخواهد گرفت ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: 

                                            ****************************

باز فردا در راه است ای کاش می شد فردا را ساخت

خسته ام ،

               خسته...

                            خسته با روحی در هم شکسته...

      نابود...

                    رنجور...

  عاشق...

                محدود...

   خسته ام ،

                    خسته از هر چه زمینی است...

             خسته ام ،

                            خسته از هر چه صدای زندگانی است...

    خسته ام ،

               خسته و آزرده...

                                   هنجره ام از این همه فریاد که به گوش نمی رسد ،

                           پاره است...

   قلبم از وجود حسرت ،

                                    آکنده است...

        ای که مرا می بینی...!

                        ای که صدای حسرتم را می شنوی...!

             مرا بگیر...

                      نمی خواهم زمینی باشم...!

     مرا ببر...

                  نمی خواهم در میان این آدمیان ،جان ببازم...!

                    مرا رها کن...

                                     مرا دیگر طاقت تحمل دلسنگی هایشان را

                                                                                                       نیست...

             مرا دیگر شوقی برای دیدن خنده هایشان را

                                                                                نیست...

                                  دل من گر چه به یک زمینی وابسته است...

              اما ببین!

                        حتی آسمان هم از بی وفایی اش ،

                                                                             آزرده است...!

   مرا بگیر...

              رهایم کن...

                                که دیگر مرا طاقت شنیدن کنایه هایشان را

                                                                                                 نیست...

                 مرا آسمانی کن...

                                      تا فراموش شوم...

         زیرا که مرا حتی قدرت تحمل به یاد سپردن هایشان را

                                                                                               نیست...!!

**************************************************************************************

مرا باور کن که جز تو هيچ پناهی را پناهم نيست

مرا باور کن که برايم جز تو تکيه گاهی نيست

مرا باور کن که فقط از شوق ديدن تو چشم به ديدار جهان دارم

مرا باور کن که در تکاپو هستم تا تو را از اين همه بی باوری جدا دارم

تو مرا باور کن تا توان هستی ام کامل شود

تو مرا باور کن تا غروب زندگی با بودنت آسان شود

تو مرا باور کن...

تو مرا با باورت از هر چه کفر است رو گردان کن

تو مرا با باورت از عارفان عاقل و رندان کن

تو مرا نابود کن...قلبم را غم آلود کن

ولی ای جانان من! هر چه کردی عاقبت...

فقط مرا باور کن..!!

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

***************************************************************

*********************************************************************

دلم برات تنگ شده

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

دوست دارم بیشتر از همیشه 

هیچ وقت دل به کسی نبندید...

چون این دنیا اینقدر کوچک است  که توش

دو تا دل کنار هم جا نمی شه...

ولی اگر هم دل بستیدهیچ وقت ازش جدا نشید...

چون این دنیا اینقدر بزرگ است که دیگه مثل اون

نمی تونید پیدا کنید...!

                     

اگر تو نبودی  کدام کلمه مرا به عروج ما می برد؟

اگر تو نبودی  سلام را که به لبخند ،پاسخش می داد؟

اگر تو نبودی  کدام خنده مرا جان تازه ای می داد؟

اگر تو نبودی  کدام  شرم نجیبانه آتشم می زد؟

اگر تو نبودی  کدام کلمه به جای تو ورد لب می شد؟

اگر تو نبودی  به شوق که آغاز می توانستم؟

تو را به ساقه گندم ،تو را به سوره مریم

تو را به بارش باران ،به آبی دریا

تو را به جان شقایق ، به لاله تب دار

تو را به گرمی آتش ، به لحظه ی دیدار

تو را به رویش نیلوفرانه در مهتاب

تو را به هق هق آرام و بی صدا سوگند

بمان

بمان گر تو بمانی ،بهار خواهد ماند

بمان بهانه بودن ، بمان دلیل سوختن

بمان دلیل سرودن ،بمان امید شکفتن

بمان گر تو بمانی دوباره خواهم ماند

بمان که من به شوق بودن با تو

به آفتاب روشن فردا سلام خواهم کرد

بمان گر تو بمانی امید هم خواهد ماند

                           

دوستت دارم

دوستت دارم را  من دلاویز ترین شعر جهان یافته ام

توهم این نکته را به تکرار بگو

این دلاویز ترین شعر جهان را همه وقت

نه به یکبار به ده بار که به صد بار بگو

دوستم داری را از من بسیار بپرس

دوستت دارم را با من بسیار بگو

                   

در کنارم دیدنت چه باشکوه است و حمایتت را حس کردن چه دلپذیر !

مهربانم ! عطر حضورت را از مشام مشتاق جانم ، حتی لحظه ای دریغ مدار که بودنت را هر لحظه دیدن ، سعادتی غیر قابل وصف است .

وقتی با تو سخن می گویم از آن همه خوشبختی مست می شوم ، چون خوب واقفم حتی برای لحظه ای با تو سخن گفتن ، برایم بسیار گرانبهاست . صدایت که می کنم قلبم آرام می شود !

از تصور حضور قدومت در لحظاتم ، لحظه نور باران می شود ، آنچنانکه نمی توانم چشم بگشایم . در این همه نور ذوب می شوم و از نو متولد می شوم . با روح مشتاق کودکانه ام در نور و عطر تو طواف می کنم ، نه ، پرواز می کنم ، اوج می گیرم و انگار از زمین جدا می شوم دلم را ، این دل کوچک بی قرار را به تو می سپارم ، سر بر زانوان پر مهر تو می گذارم ، تو مرا غرق آرامش می کنی ، تو مرا از اطمینان پر می کنی . حس حضورت محشر است .

بالاترین موهبت زندگی ام ، تویی مهربان خوبم ، تو را دوست دارم ...

*************************************************************

 

هر که از راه رسيد

قصه ای گفت از اين دام فريب

يکی اينگونه که من

 "قايقی خواهم ساخت

 دور خواهم شد از اين خاک غريب"

ديگری با نفسی گرم و مسيحا يی وپاک

اين چنين خواند که من

 "مرغ باغ ملکوتم

 نی ام از عالم خاک"

من کنون با همه بی سرو سامانی خويش

اين چنين می خوانم:

"ما٫ بدين محکو ميم

که بياييم٫ بمانيم ٫ولی در دل اين عالم فانی

 آن چنان دير نپاييم

نا گزيريم از اين درد که خا موش شويم

قسمت اين است که ما نيز فراموش شويم

 

                          

 

یه دل شکسته دارم

کی می خره؟

دوستم میگفت : یه جا سراغ داره که دل شکسته رو خوب می خره.

آدرس اونجا رو به زحمت پیدا کردم

تو یکی از کوچه های تنگ و تاریک

تابلو مغازه خیلی قدیمیه طوری که اصلآ معلوم نیست چی نوشته

فقط کلمه قلب ویه کلمه که نصفش پیداست، ابد.. که اونم به هزار مصیبت

میشه خوندش

صاحب مغازه یه پیرمرده

نشسته رو یه صندلی و داره با یه تکه نخ محکم یه قلب رو وصله میزنه

وای چه قدر قلب اینجاست!!

بزرگ ،کوچیک،متوسط

یه سریشون تو شیشه الکل و یه سری هم خشک کرده و زده به دیوار

- سلام پدر.

:من پدر کسی نیستم.

- ببخشید پس چی صداتون بزنم؟

:هیچی ،اصلآ لازم نیست منو صدا بزنی.

- با این دلها چیکار میکنی؟

- از آدمای فضول خوشم نمیاد.

:یه دل آوردم واسه فروش

                                    چند بار شکسته؟   :                 

                                                    - مگه مهمه؟

:بله،هر چی کمتر بهتر

- با اینها چیکار میکنی؟

:مگه نمیبینی؟

- آره خوب ولی واسه چی اینها رو جمع میکنی؟

   :  بده اون دلتو ببینم چند می ازه

اون رو ورانداز میکنه و زیر لب یه چیزایی زمزمه میکنه:

این دو تا درست میشه، این یکی خیلی بزرگه...

چند دقیقه فکر میکنه

:دل خودته یا پیداش کردی؟

:از کسی خریدی؟

- نه مال خودمه  

- چند میخریش؟

: قیمتی نداره.

- من اگه بخوام یکی ازت بخرم چند میدی؟

: بستگی داره.

- به چی؟

:کدومش رو بخوای

- مثلآ اون

:فروشی نیست

- چرا؟

:عتیقست

- مال کی بوده؟

: مجنون

- خب اون

:فروشی نیست

- آخه چرا مگه مال کیه؟

: سواد داری زیرش نوشته که .....

- خب اون چی؟

: اون اصلآ فروشی نیست

- مال کیه؟

: مال خودمه

با خنده پرسیدم

- مال رومئو رو نداری؟

با خشم نگام کرد و با عصبانیت گفت: قلب فرنگی ندارم

- حالا مال منو چند می خری؟

:یه کلام 5هزار تومن

چشام از کاسه زد بیرون،آخه چرا؟

:قلبت خیلی وصله داره

چندتاش هم اصلآ درست نمیشه

 آدم معروفی هم که نیستی

- خب نیستم ولی عاشق که هستم

با مسخره پوزخندی زد و گفت:

:عاشق ، یه عاشق زنده اصلآ با عقل جور در نمیاد

این قلبهایی که میبینی همه مال عاشقهایی هست که از عشق حقیقی مردن

پس تو چرا هنوز زنده ای؟

نه قلبت به دردم نمیخوره

دلم رو ازش پس میگیرم و بر میگردم تو راه همش به جمله های آخر پیرمرد فکر میکردم((یه عاشق زنده اصلآ با عقل جور در نمیاد این قلبهایی که میبینی همه مال عاشقهایی هست که از عشق حقیقی مردن پس تو چرا هنوز زنده ای؟))

به خونه که رسیدم یه راست به تختم اومدم و خوابیدم

تو خواب دیدم که دارم با قلبم صحبت می کنم

اون میگفت: چرا می خوای منو بفروشی؟اصلآ تو چرا انقدر احساساتی هستی که من رو انقدر شکننده کردی؟ مگه گناه من چی بوده که مال تو شدم؟ همه رو بهم ترجیح میدی، هیچ وقت به فکر من نبودی. حتی اون پیرمرد هم واسه قلبش ارزش قائل بود و نمی خواست بفروشه.ولی تو...

بعد هم زد زیر گریه

از خواب پریدم عرق کرده بودم و چشمهام پر از اشک بود.دستمو رو قلبم گذاشتم و مدام تکرار میکردم

دوستت دارم دوستت دارم

دیگه هیچ وقت نمی ذارم حتی یه خراش کوچیک روت بیفته

قلبم تند تند میزد سرم رو رو متکا گذاشتم و با تکرار جمله دوستت دارم به خواب رفتم             

 به  خواب آرومی رفتم یه خواب  ابدی

خدايا در زندگي هر گز از ياد نمي برم گرچه والدينم موهبت تولد در اين دنيا را به من عطا كردند. اما تو هستي كه موهبت زندگي جاودانه را به من مي بخشي! خدايا !اگر با من باشي چه كسي مي تواند عليه من باشد؟ اگر من با تو باشم چگونه ممكن است كه دشوار ها نصيبم شوند و از ميان برداشته نشوند؟ خدايا چنان نزديكي كه نمي توانم ببينمت صداي تو هر لحظه با من سخن مي گويد ، اما من آن را نمي شنوم . مرا به اعماق درونم ببر تا شكوه بي پرده جمال تو را بشنوم مرا بياموز که پيوسته تو را بجويم و همواره به عنوان يگانه پناه گاهم به تو رو كنم

آلونک دست یار بی وفا ساخته تو رو

آلونک تو قمار زندگی تو رو به من باخته تو رو

آلونک فقط خدا می دونه که دارم چی می کشم

آلونک...

******************************************************************

فاش می گویم و از گفته خود دلشادم

بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم

<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<

 

واقعا چی می شد اگه

چي مي شد اگه خدا امروز وقت نداشت به ما بركت بده چرا كه ديروز ما وقت نكرديم از او تشكر كنيم

چي مي شد اگه خدا فردا ديگه ما را هدايت نمي كرد چون امروز اطاعتش نكرديم

چي مي شد اگه خدا امروز با ما همراه نبود چرا كه امروز قادر به دركش نبوديم

چي مي شد ديگه هرگز شكو فا شدن گلي را نمي ديديم چرا كه وقتي خدا بارون فرستاده بود گله كرديم

چي مي شد اگه خدا عشق و مراقبتش را از ما دريغ مي كرد چرا كه ما از محبت ورزيدن به ديگران دريغ كرديم

چي مي شد اگه خدا فردا كتاب مقدسش را از ما مي گرفت چرا كه امروز فرصت نكرديم آنرا بخوانيم

چي مي شد اگه خدا در خا نه اش را مي بست چون ما در قلبهاي خود را بسته ايم

چي مي شد اگه خدا امروز به حرفهايمان گوش نمي داد چون ديروز به دستوراتش خوب عمل نكرديم

چي مي شد اگه خدا خواسته هايمان را بي پاسخ مي گذاشت چون فراموشش كرديم

و چي مي شد اگه

و چي مي شه اگه ما از اين مطالب به سادگي بگذريم ؟

*********************************************

روياي با تو بودن

در بستر تنهايي
شب تا به سحر بيدار مانده بود
و من، غرق روياي شيرين دوست داشتنها
با هم بودنها
آسمان دلم پر ستاره بود
ماه در کنارم آرميده بود
به هر کجا که مي نگريستم
روشنايي بود و نور
تلاءلو مهتاب
آه روياي قشنگ با تو بودن
در سپيده دم بيداري
شب آرام
در کنار بسترم خوابيده بود

دوست دارم داد بزنم . صدامو بلند کنم

   گناهامو یک به یک . همه رو به خط کنم

      چرا این کاره منه . همش افکار منه

         ای خدا چی شد که من . . . . این چه کاری از منه ؟ . . .

            دوست دارم گریه کنم . ولی طاقت ندام

               دیگه حتی جرات توبه کردن ندارم . . .

                  من که اینجور نبودم . بنده ی خوبی بودم !

                     چرا اینجوری شدم ؟ چرا راضی نبودم ؟

                        دل من گریه نکن سزای کارت اینه . . .

                           هرکسی گناه کنه . جزا شو زود می بینه

                              دیگه دیوونه شدم شب تا صبح گریه کنون

                                 دارم هر شب میرسم به سر مرز جنون

                                    کاشکی دیوونه بشم یاکه مرگم برسه

                                       دیگه طاقت ندارم . آخه احمقی بسه

                                          فکرم هرشب میبرم منو تا عمق خطا

                                             آخه این کارا چیه ؟ ؟ چرا اینهمه گنا ؟ ؟

                                                دیگه از دست خودم یه شب آروم ندارم

                                                   همش اونور خودمو جاهای بد می ذارم . ؟ ! . . .

                                                      چرا اشکام میریزن ؟ چرا قلبم میزنه ؟

                                                          ای خدا بگو چرا ؟ چرا این کار منه ؟؟ ؟   ؟    ؟

دل من بیشتر از این طاقت فریاد نداره ای خدا کاری بکن که دلم تاب نداره .نه یه شوری . نه یه شادی . نه یه دلخوشی دارم ! دیگه از هرچی دارم . . از خودم هم بی زارم . . .

من که اینجور نبودم . بنده ی خوبی بودم !

چرا اینجوری شدم ؟ چرا راضی نبودم ؟

دل من گریه نکن سزای کارت اینه . . .

هرکسی گناه کنه . جزا شو زود می بینه

(( مجید ))

نشستم زفراقت گریه کردم

ز فراقت بی نهایت گریه کردم

تمام این روز ها در فکر تو بودم

تمام شب برایت گریه کردم

میان کوچه های دور غربت

چو دیدم رد پایت گریه کردم

در آن خاموشی سرد و مه آلود

به آهنگ صدایت گریه کردم

تو آن ابر بهار شاهدی که

چگونه پا به پایت گریه کردم

ببار ای آسمان ،دیگر امروز

که من دیشب به جایت گریه

می میرم برات نمی دونستی می میرم بی تو بدون چشات
رفتی از برم نمی دونستی که دلم بسته به ساز صدات
آرزومه که می دونستی که من میمیرم برات
می میرم برات
عاشقم هنوز
نمی خواستی که بمونی و بسوزی به ساز دلم
گفتی من میرم
تو می خواستی بری تا فرداها گل خوشگلم
برو راهی نیست تا فرداها از آب و گلم
از آب و گلم
گل خوشگلم

سفرت به خیر

اگه میری از اینجا تک و تنها تا یه شهر دور تا یه شهر دور
برو که رفتن بدون ما می رسه به یه دنیا نور
برو که رفتن بدون ما می رسه به یه دنیا نور
به یه دنیا نور
می میرم برات

سفرت به خیر

برو گر شکستی ز من
می تونی دوباره بساز دوباره بساز از دلی شکسته نا امید و خسته
تو باز برو از دلی شکسته نا امید و خسته
تو باز برو تو بازم برو

نمی خوام بیای نمی خوام میون تاریکی من تو حروم بشی
نمی خوام ازت نمی خوام مثل یه شمع بسوزی برام تا تموم بشی
برو تا بزرگی می خوام که فقط آرزوم بشی
آرزوم بشی
عاشقم هنوز

می میرم برات

نمی دونستی می میرم بی تو بدون چشات
رفتی از برم نمی دونستی که دلم بسته به ساز صدات
آرزومه که می دونستی که من میمیرم برات


می میرم برات

لبان بوسه جوی بوسه خواهی  

به شهر عشق از آن لب بود راهی     

نمیدانم در آن لبها چه ها بود       

که در هر بوسه اش طعمی جدا بود    

مرا بخشید شور زندگانی   

چشیدم از لبش طعم جوانی

 

تک و تنها به تو می اندیشم

*********************************************************************

مرا داني که بي‌تو حال چونست

به هر مژگان هزاران قطره خونست

 

تنم در بند هجر تو اسيرست

 دلم در دست عشق تو زبونست

 

غم عشق تو در جان هيچ کم نيست

چه جاي کم که هر ساعت فزونست

 

به وجهي خون همي بارم من از دل

که در عشق توام غم رهنمونست

 

 اگر بخشود خواهي هرگز اي جان

 بر اين دل جاي بخشايش کنونست

با چلچراغ یاد تو نورانی ام هنوز

                                         پنداشتی که نور تو خاموش می شود؟

                                          پنداشتی که رفتی و یاد گذشته مرد!

                                                                                       و ان عشق پایدار فراموش می شود ؟

                                                                              نه ای امیدمن

                                                                                 دیوانه ی توام

                                                                                      افسونگر منی

                                        هر جا به هر زمان

                                                               در خاطر منی............ . .  .  .    .    .     .

..........................................................................................................................................

برای تو که در خانه دلم جا داری(...)

..........................................................................................................................................

این روزها چقدر هوای تو می کنم

 

حتی غروب گریه برای تو می کنم

 

گاهی کنار پنجره ام می نشینم و

 

چشمی میان کوچه ها رهای تو می کنم

 

خیره به کوچه می شوم اما تو نیستی

 

یاد تو ، یاد مهر و وفای تو می کنم

 

خود نامه ای برای خود می نویسم و

 

آن را همیشه پست به جای تو می کنم

 

وقتی که نامه می رسد از سوی من به من

 

می خوانم و دوباره هوای تو می کنم

٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫

٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬

عزیزمی ¤¤ زندگیمی ¤¤ نفسمی

**************************

 

بی تو باغ شعرهایــــــــــم بی گل است            گل نشسته در فــــــــــراغ بلبل است

 

ای که وصف عشق نابت مشکل است             بی تو این دریای غم بـی ساحل است

 

بال پروازم شکست ای آسمــــــــــان !            ای تو آب و ای تو هم آیینــــــــــــه ام

 

ای تو یار و همدم دیرینه ام                          گرچه بی تو من غریب و خستــــه ام

 

عهد با تو تا قیامـــت بسته ام                        ای که همراز شقــــــــــــایق بوده ای

 

عشق من،ای عشق آتش زاد من!                   ای حدیث درد من فریــــــــــــــاد من!

==============================

تنها برای تو

برای دیدن تو تمام نخل ها را قایق می کنم ،کنار ساحل مهر،در پهنهُ موج،در دریای آبی بی کران .در دشت ها زیر سایهُ نور،کنار تپه های سبز ایمان،نام تو را فریاد می زنم که تا جان

دارم برای تو خواهم نوشت    

 

دوست دارم

اگه تو دنیا قرار بود جای چیزی باشم

دوست داشتم جای اشک تو باشم

که تو چشمات متولد بشم

رو پلکات جون بگیرم

رو لبات بمیرم

میدانم که تنهایی، پر از حس خالی شدن، می دانم که چقدر با هوای

 تازه فاصله داری، می دانم که دلت گرفته، سرت را روی شانه های

 شمعدانی بگذار و اشک چشمهایت را به گلدان بسپار، نیاز من و تو

 یکی است. پس دستانت را به من بسپار تا با هم معنا شویم. بهار

می تواند ما را معنا کند.

 

آشنایی یک حادثه است و جدایی یک قانون

سعی کن حادثه انگیز و قانون شکن باشی

همیشه برای کسی بخند که میدونی به خاطر تو شاد میشه

   همیشه برای کسی گریه کن که میدونی وقتی غصه داری و گریه می کنی برای تو اشک میریزه

       همیشه برای کسی غمگین باش که میدونی در غم تو شریکه

           عاشق کسی باش که میدونی دوستت داره

مرا در سینه پنهان کن                                                                    

رحم ده در دل پر مهرو احساست

مرا مگذار تنها

ای دلیل راه امیدم

                                بهشتم

                                                  آسمانم

                                                                          شعر جاویدم

مرا مگذاز تا عمری اسیر آرزو باشم

مرا در دیده پنهان کن

تا . . . . رویای آن چشم سیه گردم